Belangrijke overwinning Dames 1

Gister stond de laatste wedstrijd van de eerste helft op het programma. Een belangrijke pot voor ons: de nummer 11 (wij) tegen de nummer 12 (Polaris). We moesten nu écht punten gaan pakken om niet op die gevreesde 12e plek te eindigen aan het eind van de eerste helft. Gelukkig wilde Eline Muijzers ons ook deze wedstrijd weer komen versterken, want we zitten nog steeds met wat blessures her en der. Nadat de hal werd omgeturnd tot een speelveld voor de echte professionals konden we mooi op tijd beginnen aan de warming-up.

Met bij iedereen de weet dat we punten moesten pakken in het achterhoofd begonnen we aan de eerste set. We waren enthousiast, want inmiddels weten we dat dit bij ons een belangrijke factor is om ook lekker te spelen. Het ging redelijk gelijk op. Ballen die vanuit onze kant erin werden geramd, waren vaak rechtstreeks een punt. Zij scoorden echter ook ballen rechtstreeks bij ons. Helaas ontstond er een steeds groter gat in de tussenstand. Dit kwam vooral door eigen persoonlijke fouten. Een net-fout hier, een servicefout daar. We verloren de eerste set dan ook vrij kansloos met 18-25.

Jammer, maar we lieten onze koppen niet hangen. We waren ons ervan bewust dat het aan onze eigen persoonlijke fouten lag en dat we ze echt wel konden pakken. We begonnen dus weer net zo enthousiast aan de tweede set. Dat we er nog steeds in geloofde was te zien. We begonnen de set met steeds een kleine voorsprong. Tuurlijk zouden wij onszelf niet zijn als we Polaris niet toch nog een kans te gaven om helemaal terug te komen. Zo maakten we het weer onnodig spannend. Uiteindelijk trokken wij GELUKKIG aan het langste eind: 24-26. Het mooiste punt van deze set mag ook nog wel even benoemd worden. Onze stofzuiger Debbie zat er zo goed bij dat ze zelfs een hardgeslagen bal in het killerblok van Polaris van de grond viste. Het was zo’n mooi blok van Polaris, dat ook zij zelf dachten dat deze wel op de grond viel. Zij waren hun punt dus al aan het vieren, maar opeens lag daar toch de van de grond geraapte bal van Debbie bij hun in het veld. Hoppaaaa, puntje voor ons!

Yes, zie je wel dat we ze konden pakken! Ook hebben we eindelijk eens laten zien dat we het op een spannend moment wél kunnen afmaken. Dit gaf ons moed voor de rest van de wedstrijd. Deze set verliep qua stand eigenlijk hetzelfde als de eerste set. We hikten steeds tegen een kleine achterstand aan. Een achterstand die in het begin nog wel te overzien was, maar helaas steeds groter werd. Je kon merken dat we echt wel voor de ballen gingen, want Debbie was zelfs zo fanatiek dat ze gewoon door de reclameborden heen wilde rennen om nog een bal te halen. Helaas waren de reclameborden toch net wat sterker. Wij kwamen niet meer aan scoren toe, waardoor het scorebord een stand van 18-24 aangaf. Toch nog een puntje binnengesleept: 19-24 en wij kwamen aan service. Puntje voor puntje kwamen we weer dichterbij! Ook Polaris kreeg het heet onder de voeten en vroeg nog 2 keer een time-out aan. Ondanks onze inhaalrace, die ook te laat pas begon, hebben we het helaas niet af weten te maken: 25-23.

0-1, 1-1, 1-2, zou het ons lukken om er nu een 2-2 van te maken? Zelf bleven we vertrouwen houden, iedereen voelden dat we het moesten kunnen. Deze set lieten we het dan ook met overtuiging zien. Punt na punt werd gescoord. Deze keer was het Polaris die steeds meer fouten gingen maken. Aan onze kant spatte het enthousiasme er vanaf. Deze set was niet meer van ons af te pakken en zelfs Polaris leek al op te geven. Een simpel geslagen balletje van Sanne, waar ze zelf van op de grond viel, viel gewoon op de grond. Dit zorgde voor setwinst: 16-25.

Met dezelfde flow begonnen we aan de vijfde set. We begonnen zelfs met een 0-5 voorsprong. Al snel was deze voorsprong weer helemaal weg en stond het 5-5. Aangezien we nog steeds in ons hoofd hadden hoe belangrijk de punten voor ons zijn, waren we gebrand deze set te winnen. Uiteindelijk hebben we dit ook gedaan: 10-15.

YESSSS! Eindelijk weer winst én gezorgd dat we niet onderaan staan! Wat waren we blij. In de kleedkamer was de sfeer dan ook goed. Er werd hard gelachen toen de sexy lingerie setjes van moeders tevoorschijn kwamen. Nu hebben we even een ‘winterstop’. Natuurlijk gaan we niet stilzitten, volgende week donderdag spelen we een oefenwedstrijd tegen onze oud-bekende Sloetjes. De eerstvolgende wedstrijd spelen we 12 Januari tegen Hovoc in eigen hal. Tot dan!!!